Штотуку се качивте на летот за Њујорк.

Во авионот освен вас има уште сто четириесет и три патници.

Она што не го знаете е дека триесет минути пред летот, семејството на вашиот пилот беше киднапирано.

За да живее неговото семејство, сите во овој авион мора да умрат.

Единствениот начин на кој семејството ќе преживее е ако пилотот ги следи упатствата и го урне авионот.

Уживајте во летот.

„Т. Џ. Њуман го напиша совршениот трилер! Задолжително да го прочитате.” – Џилијан Флин

„Зачудувачки и немилосрдно. Ова е филмот АЈКУЛА само на 35.000 стапки“. – Дон Винслоу

„Романов е од најдобриот вид на трилер… Непрекината, целосно автентична неизвесност“. – Џејмс Патерсон

Сите настани се случуваат во август 1954 година, месец на тешки убиства, политички атентат, беспоштедна борба за власт.

Извонреден приказ на бурната општествена и политичка клима во Рио де Жанеиро во 1950-тите години, период кога бил главен град на Бразил.

Следиме истовремено две приказни. Едната, базирана на историски настани, ги прикажува последните денови од владеењето на претседателот Жетулио Варгас, големиот бразилски лидер на XX век, и заговорот што по повод неуспешниот атентат на новинарот Карлос Ласерда, неговиот политички противник, доведe до самоубиството на Варгас пред да биде соборен од власта.

Другата, крими-приказна, ја следи истрагата за убиството на богат индустријалец што ја води инспекторот Алберто Матос, убиство што е повод за други крвави разврски.

Преку овие две линии се прикажани механизмите на корупцијата во институциите и нивната поврзаност со организираниот криминал, опфаќајќи ги сите политички и економски структури, од круговите блиски до претседателот, сенатори и деловни луѓе, па сè до вработените во полициската станица во која работи Матос, чесен полицаец со несреќен љубовен живот.

Романот „Август“ му донесе светска слава на авторот што во своите дела, со остар и директен стил, ги прикажува човечкото насилство и блуд, свет во кој се мешаат маргиналци, убијци, проститутки, припадници на власта и бедници.

Ти не знаеш што има таму. Никој не знае што има таму.

Третиот роман на Миодраг Мајиќ е пишуван со намера што е очигледна уште од првата реченица. Исповедта на Богдан Бањац можеби е вистинита, а можеби е плод на трауматизираната фантазија, но во секој случај е веродостојна на неговите сеќавања. Тој е поранешен адвокат што се наоѓа во санаториум и поради тоа неговите навраќања кон минатото можат да бидат земени со резерва од јавноста.

Сепак, читателот лесно станува негов сојузник, дури и кога нема да поверува во сè што кажува. Според приказната на Бањац, тој се наоѓа во средиштето на комплексна мрежа од интереси на крупниот капитал, политиката и на институциите… А рудникот богат со кобалт во селото на неговата баба наликува на премин кон некој друг, страшен свет, кој е пандан на ужасите што се случуваат во овој, нашиот свет.

Потреба за раскажување е последниот обид на Богдан да го реконструира минатото за да ја состави целосната слика за сегашноста и така да дојде до – вистината.

„Семејството сепак останува“ е роман
за извртени бракови, распаднати
семејства и смртоносни опсесии.

Едно рано утро на брегот на Темза, јавниот обвинител Семјуел е повикан на место каде што полицијата открила монструозни докази за извршено злосторство. Кога Семјуел ги испраќа доказите на испитување, дознава дека коските се поврзани со случајот на трите мртви лица во Челзи пред триесет години.
Рејчел Ример, добива шокантна вест дека нејзиниот сопруг, Мајкл, е пронајден мртов во подрумот на неговата куќа во Франција. Полиција треба итно да добие одговори поврзани со Мајкл на кои Рејчел не сака да одговори.
Откако побегна од Лондон, Луси Ламб конечно се враќа дома во Челзи, вселувајќи се со своите деца во штотуку купената куќа.

Додека сите тие се тркаат да ги откријат
одговорите на овие мистерии, ќе
дознаат дека се поврзани на начин
на кој не би можеле ни да замислат.